DISH2011: een aantal korte impressies
20 december 2011 - wietske van den heuvel
Op 7 en 8 december vond een nieuwe editie van DISH plaats in het WTC in Rotterdam. Net als bij de editie in 2009 bestond DISH2011 uit een goed gevuld programma met verschillende sessies, workshops en keynotes van internationale sprekers uit het erfgoedveld en de creatieve industrie.
Voor mij als bezoeker betekende dit dat er keuzes gemaakt moesten worden, want in elk sessieblok stonden wel drie of vier sessies gepland die ik wilde volgen. Het is in deze blogpost dan ook onmogelijk om recht te doen aan alle bijgewoonde sessies en daarom geef ik slechts een korte impressie van een sessie en een keynote die mij veel stof tot nadenken gaven.
Last but certainly not least!
Last but certainly not least!
Michael Edson van Smithsonian Institution was verantwoordelijk voor de afsluitende keynote van de conferentie. Kijkend naar het thema van de conferentie vroeg hij zich af hoe we tot een toekomstvaste strategie kunnen komen op het gebied van erfgoed. Die toekomst bestaat uit gebeurtenissen waarvan we nu nog niet weten dat ze gaan plaatsvinden. Wel zijn een heleboel nieuwe ontwikkelingen ontstaan uit oude(re) ideeën.
Daarnaast is het niet te voorspellen hoe deze nieuwe ontwikkelingen vorm krijgen. Hij gebruikte hierbij het voorbeeld van sociale media: in korte tijd zijn netwerken als YouTube (2005), Facebook (2004) en Twitter (2006). In minder dan 10 jaar is het medialandschap compleet veranderd. Zijn boodschap aan erfgoedinstellingen is dan ook dat deze niet alleen naar de toekomst moeten kijken, maar ook naar het heden. De belangrijkste vraag daarbij is “wat wil ik bereiken en wat kan ik daar vandaag aan doen?” De toekomst begint niet morgen of over vijf of tien jaar, nee de toekomst begint vandaag.
Frisse blik
Eén van de verrassingen tijdens de conferentie was de programmering in de Young Talent Room. Studenten van de opleiding Museologie aan de Universiteit van Amsterdam gaven hier hun visie op ontwikkelingen binnen het erfgoedveld en gingen in discussie met ons, de erfgoedprofessionals. In het programmaboekje was geen inhoudelijke informatie opgenomen over de onderwerpen die werden besproken.
In de donderdagochtendsessie stond de digitale ervaring binnen het museum centraal. Een viertal tours (Amsterdam DNA, GMcollector, De Zeereis en Hightech Romeinen) met digitale, interactieve elementen zijn door de studenten geanalyseerd vanuit het perspectief van de bezoeker en vanuit het perspectief van het museum. Hieruit kwamen een aantal vragen naar voren die tot een interessante discussie tussen alle aanwezigen leidde:
- Wanneer draagt een digitale ervaring bij aan het begrip van de bezoeker en wanneer leidt het af van de objecten?
- Welke verhaal moet een museum vertellen: dat van het object, de ervaring of beide?
- Welk verschil is er nog tussen een pretpark en een museum?
- Kan een musea bestaan zonder een fysieke collectie?
Kortom, fundamentele vragen die veel stof tot nadenken geven en waar geen eenduidige antwoorden op gegeven kunnen worden. Wel werd duidelijk dat, wanneer musea gebruik maken van digitale media om de ervaring van bezoekers te verrijken, ze kritisch moeten nadenken over het verhaal dat ze de bezoekers willen vertellen.
